ΣΦΑΙΡΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Ο τραυματίας έχει σφαίρα στο χέρι. Η σφαίρα πρέπει φυσικά να αφαιρεθεί. Πρωτοπόρος χειρουργός, έλληνας σπουδασμένος στο εξωτερικό αναλαμβάνει το κρίσιμο περιστατικό εφαρμόζοντας την πειραματική διαδικασία που είχε συλλάβει η διάνοια του τις ατελείωτες ώρες στους διαδρόμους του ΔΙΚΑΤΣΑ. Κόβει το χέρι, η σφαίρα έχει αφαιρεθεί.
Λίγους μήνες μετά, δεύτερο μνημόνιο, ε, συγνώμη, δεύτερη σφαίρα, στο πόδι. Η διαδικασία, κριθείσα ως επιτυχής, επαναλαμβάνεται.
Την ώρα που η τραγική είδηση του θανάτου της Whitney Houston synglonizei τον κόσμο, τρίτη σφαίρα βρίσκει τον ίδιο άτυχο τραυματία, αλλά πλέον ο σκοπευτής έχει εξασκηθεί: τον πετυχαίνει στο κεφάλι.
Θα επιμείνουν στον ίδιο τρόπο αφαίρεσης της σφαίρας;

παιδιά κουμπιά

Η χώρα χρειάζεται κουμπιά. Διαλέγει ο υπεύθυνος, αιρετός, ικανός αρμόδιος μία εταιρεία κι αγοράζει κουμπιά. Παίρνει τουλάχιστον τη νόμιμη προμήθειά του. Γλυκαίνεται. Ξαναπαραγγέλνει κουμπιά. Ξαναλαδώνεται συγνώμη, ξαναγλυκαίνεται. Τη νιοστή φορά του εφιστούν την προσοχή: "ώπα! πήξαμε στα κουμπιά. Θα μας πάρουν χαμπάρι!" Παρ' ότι υποψιάζεται ότι το σχόλιο περιέχει και εμπάθεια (το είπε αυτός που δεν προκρίθηκε στο διαγωνισμό για αποθηκευτικούς χώρους κουμπιών), συνετίζεται και παραγγέλνει πλέον μόνο κουμπότρυπες.