Έξι μέρες ο Θεός έφτιαχνε τη φύση
Τον ωκεανό, τον ουρανό, τα άστρα, τα σύννεφα, τη σελήνη με τις φάσεις της κτλ κτλ κτλ
Το πρωί της έβδομης ημέρας στάθηκε αβέβαιος απέναντι στο δημιούργημα του
Ανασφαλής
Κι έφτιαξε εμάς ...σχεδόν τυχαία. Με αυτοσκοπό να... και απαραίτητη προϋπόθεση, εντελώς επιταυτά δηλαδή...
Με σκοπό να μας αρέσει αυτό που έφτιαξε
Η φύση του
Η κτίση του
Ελπίζω να μην είμαι πολύ βλάσφημη
Ίσως είναι αργά για να πιστέψω κι επίσης τόσο πολύ θα με βόλευε , που αυτό από μόνο του είναι λόγος να μην.

Αμέσως μετά...

...αφήνεται να κοιμηθεί σαν αγρίμι
που φτάνει επιτέλους στο καταφύγιό του.
Ακούω κορμί να ρουφάει ύπνο.
Ακούω και τη φωνή μου να με προστάζει:
- Ανέκτησε εαυτόν
- ...ναι
Αναρωτιέμαι, αν υπάρχει τρόπος να υπακούσω;
Ένα τσαλακωμένο χαρτί περιτυλίγματος αρχίζει να ξεδιπλώνεται μέσα μου.
Ο ύπνος, απορροφημένος εντελώς από εκείνον, εμένα καθόλου δε με κοιτάζει.
(Δεν) υπάρχω;