memo

Η επιθυμία δεν είναι βαθύτερη γνώση και 
το συναίσθημα δεν είναι πράξη - πόσο μάλλον η πρόθεση.

Κλισέ-ξεκλισέ ισχύουν, μας διαφεύγουν και μας παγιδεύουν συχνά

πως νιώθεις όταν πατάς το πόδι κάποιου;
πως νιώθεις όταν ο "κάποιου" πατάει το δικό σου πόδι;
Αναλογίσου αντίστοιχα κάθε διαπροσωπική σχέση

Σκέφτομαι τον ρατσιστή.
Νιώθει ότι υπερέχει. Είναι ποτέ δυνατόν η αληθινή υπεροχή να είναι τόσο ανασφαλής; Και κυρίως, τόσο ευάλωτη που να απειλείται από τους υποδεέστερους; 

Τελικά αυτό που ορίζει την ανθρώπινη φύση είναι κυρίως η συνήθεια.

Τι είναι η πατρίδα μου;
Πως να αμυνθώ στο βομβαρδισμό των πληροφοριών, ειδήσεων, απόψεων;
Πως να τονώσω την αντίληψη και τη μνήμη μου που δυσκολεύονται να συλλάβουν και καταγράψουν το παράλογο;

Βρίσκομαι σε σύγχυση. Μπορεί να είναι και παιχνίδι; Σαν τις ασκήσεις που μας έβαζαν στα Αγγλικά; "Match the sentence on the left to the sentence on the right"; 

Συγχύζομαι ακόμα πιο πολύ, καθώς το σωστό δεν είναι λιγότερο παράλογο από το λάθος κάποιες φορές...

Αχ! ποτέ δε θα λύσουμε το πρόβλημα της σκόνης ή των κατσαρίδων, αλλά τουλάχιστον έχουμε την αγάπη μας. 

Πήραμε φόρα

Ένας τεχνοκράτης θα παρατηρούσε ότι έχουμε αναπτύξει εξαιρετική ταχύτητα, αν και στη λάθος κατεύθυνση.
Ένας επιστήμονας θα σχολίαζε ότι μόνο στη λάθος κατεύθυνση μπορεί να αναπτυχθεί  τέτοια ταχύτητα.
Είναι αυτό που η Χαρούλα μας τραγούδουσε από παλιά: όταν παίρνω φόρα, φόρα κατηφόρα, ο Θεός ο ίδιος δε με σταματά.

Σκεφτόμουν, ότι αφού ο Πρωθυπουργός μας μιλάει με το Θεό, μήπως θα ήταν καλό να αρχίσουμε να μιλάμε και εμείς μεταξύ μας; Να μιλάμε αληθινά κι ανθρώπινα.
Αλλά αυτό προϋποθέτει να καταφέρουμε να χαμηλώσουμε την ένταση αυτής της τηλεόρασης που έχει πλέον εμφυτευτεί στον εγκέφαλο των περισσότερων από εμάς, ώστε να ακούσουμε λίγο και τον εαυτό μας. Να θυμηθούμε  τη ζωή ...πριν την κρίση και επίσης τη ζωή όταν ήμασταν παιδιά ή και νέοι.
Να ξαναπιάσουμε λίγο τις λέξεις, τις βαθύτερες έννοιες των λέξεων  Αυτονόητο, Ασυνάρτητο, Αναπόφευκτο, Άγνοια, Αγανάκτηση, Απόφαση, Ανευθυνότητα, Ανεξαρτησία, Αξία, Αυτοδιάθεση, Άρεςμάρεςκουκουνάρες...(άνθρωπος, αλήθεια, αγάπη)
Θέλω να πω, φοβάμαι ότι ο χρόνος τελειώνει κι είμαστε ακόμα στο Α...

όποιος κακομοίρης δεν ξέρει να χαϊδεύει, δέρνει...